Ses Ver Munzur "Şiir"

Sabırsız bir sessizlik çınlatıyor vadiyi
Akmaz olmuş Munzur efsanesine
Karlar da gecikti bu kış Dersim’de
Yastadır şimdi buzulların perisi
Bir o değil ki zorda olan
Çocuklar aşiyan toplar kuşlara
Annem düş getirir dağ eteklerinden.

Ben yürürdüm o akardı
Çocuksu anılarım yatağında ölü
Ölü nehirler Mahmut Dayı’nın penceresinde
Dağların eteğinde gömülmemiş duruyor
Ceylanlar su almaz olmuş ırmaktan
Her gün batımı iniyorlar Munzur’a
Yedi damla gözyaşı bırakırlar suya
Paylaşsın yedi iklim dört cihan
Kardeştir ülkemin tüm nehirleri
İkrar verir Munzur Fırat, Kızılırmak’a
Kutsanır akan yaşlar bilinmeyen deryalarda.

Otuz Sekiz baharlarından bu yana
Ses vermez gönlüm çağlayanlarını
Son bulmalı bu kuşatma
Senin akmazlığın benim aymazlığım
İlk gün ışıklarıyla akarız Munzur’a
Sallar üzerinde geçeriz gökkuşağından
Bir ilk olur bu enstantane
Esamesi okunur denize ulaşmadan.

Murat İNCELER